edgier25

WordPress – Wiadomości

„Swastyka to symbol szczęścia”. Białostocki prokurator odchodzi

Posted by edgier25 w dniu 3 Wrzesień 2013


I w ten sposób robi nam się kibel ze łba. 

    • Denar Mieszka I lub jego wnuka Mieszka II

  • herb Boreyko XIV–XV w.

  • Góralski krzyż na odznace oficerskiej 2 PSP w Sanoku 1921-1939

  •  Odznaka 4 Pułku Piechoty Legionów 1918

  •  Granatowa Swastyka na odznace LOPP 1928-1939

  •  Odznaka 4 Pułku Piechoty

  •  Odznaka 4 Pułku Strzelców

  •  Odznaka 1 Pułku Artylerii Motorowej

  •  Odznaka 6 Pułku Strzelców Podhalańskich (Sambor)

  •  Odznaka 5 Batalionu Strzelców Podhalańskich

Prokurator generalny Andrzej Seremet przyjął dymisję Wojciecha Zaleski, szefa Prokuratury Rejonowej Białystok-Północ. W prokuraturze tej w czerwcu umorzono śledztwo ws. faszystowskich napisów, ponieważ według śledczych „swastyka to symbol szczęścia” – podała we wtorek Prokuratura Generalna.

We wtorek rzecznik PG Mateusz Martyniuk potwierdził informację radia RMF, że prokurator Zalesko złożył rezygnację. – Została ona przyjęta. Nowego kandydata na szefa tej prokuratury jeszcze nie ma. Musi go przedstawić prokurator apelacyjny w Białymstoku – dodał Martyniuk.

Prośba o odwołanie

Według informacji PAP z białostockiej prokuratury okręgowej, 19 sierpnia prok. Zalesko złożył wniosek o odwołanie go ze stanowiska. Zgodnie z drogą służbową, poprzez prokuraturę okręgową oraz apelacyjną w Białymstoku, trafił do prokuratora generalnego, bo to on podejmuje ostateczną decyzję.

Tym samym prok. Zalesko uprzedził rozpatrzenie wniosku szefa Prokuratury Okręgowej w Białymstoku Tadeusza Marka, który jeszcze 1 lipca wystąpił z wnioskiem o odwołanie ze stanowiska szefa Prokuratury Rejonowej Białystok-Północ. Powodem jego wniosku była zła ocena pracy tej prokuratury, na przykładzie sprawy dotyczącej propagowania faszyzmu.

Zgodnie z przepisami wniosek o odwołanie szefa prokuratury przed podpisaniem go przez prokuratora generalnego musiałby zostać zaopiniowany przez Krajową Radę Prokuratury. Przewodniczący KRP prok. Edward Zalewski powiedział we wtorek, że dotychczas Rada nie zajmowała się wnioskiem o odwołanie białostockiego prokuratora. – Nic mi nie jest wiadomo, żeby na razie do Rady wpłynął taki wniosek, ale po złożeniu rezygnacji przez prokuratora postępowanie przed KRP upada, bo rezygnacja jest samodzielną przesłanką do odwołania – zaznaczył Zalewski.

Symbol, ale nie faszyzmu

O Prokuraturze Rejonowej Białystok-Północ zrobiło się głośno po decyzji jednego z jej prokuratorów o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie swastyki namalowanej na murze. W uzasadnieniu tego postanowienia znalazł się bowiem m.in. argument, że swastyka niekoniecznie musi być kojarzona z faszyzmem, bo „w Azji jest powszechnie stosowanym symbolem szczęścia i pomyślności”.

Po nagłośnieniu sprawy przez media prokuratura okręgowa decyzję o odmowie wszczęcia uznała za błędną, a tezę, że swastyka niekoniecznie musi być kojarzona z ustrojem faszystowskim, za „zdecydowanie nieprawdziwą” w polskich realiach historycznych i społecznych.

Marek mówił w lipcu, że nie tylko ta sprawa była podstawą wniosku o odwołanie szefa prokuratury rejonowej. Jak poinformował, prokuratura okręgowa zbadała bowiem blisko trzydzieści decyzji dwóch prokuratur białostockich niższego szczebla, dotyczących spraw z podłożem rasistowskim czy ksenofobicznym.

To sprawy z okresu od 20 maja do 26 czerwca, zakończone odmową wszczęcia postępowania lub umorzeniem. Prawie wszystkie z nich, to zawiadomienia złożone przez białostocki Teatr Trzyrzecze. Prowadzi on akcję „Zamaluj zło” – poprzez stronę internetową akcji można anonimowo zgłaszać miejsca z namalowanymi symbolami faszystowskimi lub hasłami nawołującymi do nienawiści na tle narodowościowym i rasowym.

Autor: mn/jk / Źródło: PAP

Swastyka

Swastyka może mieć ramiona zgięte w prawo albo w lewo. Postać „prawoskrętna”, naśladująca kształtem ramion ruch Słońca(widziany z półkuli północnej Ziemi), kojarzona jest najczęściej z kultami solarnymi, jako symbol ognia i Słońca (krąg promieni); jest talizmanem przynoszącym szczęście; bywała symbolem bogiń, a więc płodności. Swastyka z ramionami skierowanymi w lewo (nazywana sauvastika) jest znakiem nocy i magii, emblematem straszliwej bogini Kali, żony Śiwy.

Na skutek zaanektowania symbolu swastyki przez III Rzeszę, symbol ten czasami błędnie uważa się za znak germański. Swastyka występuje jednak na całym świecie (poza Australią) od pradawnych czasów. Jedno z najstarszych malowideł z motywem swastyki pochodzi z paleolitu – ma więc około 10 000 lat. Swastykę odkrywano w znaleziskach z późnego neolitu na Bliskim Wschodzie, w późniejszych w Babilonie i u Hetytów. W epoce brązu znana była już w TroiMykenachSkandynawii, później wGrecjiItaliiChinachJaponii. Znak ten odkryto również na palestyńskich synagogach sprzed 2000 lat.

Swastyka w Azji

hinduizmie swastyka jest często stosowanym znakiem. Jest uznawana za symbol Ganapatiego[7], słoniogłowego bóstwa o ludzkim ciele, ku któremu kierowana jest początkowa mantra lub recytacja w większości praktyk religijnych hindusów. Podobnie, w nowożytnym hinduizmie, znak swastyki pojawia się na pierwszej karcie ksiąg.

W Chinach znak swastyki pojawił się ok. 2000 lat temu, wraz ze sprowadzeniem buddyzmu z Indii. Za czasów dynastii Tang z woli jedynego w historii Chin kobiety cesarza Wu Zetian znak ten trafił do chińskiego pisma wraz z lekcją „wan”, zapożyczoną od znaku “万” (dosł. dziesięć tysięcy)[8]. Dziesięć tysięcy to w Chinach symbol pełni, kompletności, a znaczenie znaku „卍” to „pomyślne zgromadzenie dziesięciu tysięcy cnót” (chiń. 吉祥万德之所集). Mnich Xuanzang, jeden z najważniejszych chińskich tłumaczy literatury buddyjskiej w epoce Tang, tłumaczył znaczenie swastyki terminem „德” (cnota). Wraz z innymi chińskimi znakami lewoskrętna postać swastyki trafiła do Korei (만 – man), gdzie jest najbardziej znanym symbolem buddyjskim, a potem także do Japonii. W kanji ma czytanie „man” lub „ban” i znaczenie takie, jak w Chinach.

Jest symbolem religijnym w dźinizmie i buddyzmie, a także w tybetańskiej tradycji bon. Podobnie jak w Korei, gdzie symbol swastyki widnieje na wielu świątyniach buddyjskich, także w Japonii związany jest z buddyzmem (w odróżnieniu od rodzimego shintō).

Swastyka w Europie

Swastyki w motywie zdobniczym zwanym potocznie Rękami Boga, pochodzącym z popielnicy z Białej k. Łodzi.

Kołowrót jest jedną ze słowiańskich odmian swastyki.

U plemion germańskich w I-IV w. n.e. pojawiła się forma trójramienna (triskelion). Do dziś wzór ten przetrwał w herbach Sycylii iWyspy Man. Jeszcze w 1918 roku, przed niemieckimi nazistami, swastyka w kolorze niebieskim (jak na fińskiej fladze) została przyjęta jako znak przynależności państwowej fińskich wozów bojowych. Miała ona zagięte ramiona krótsze od ramion krzyża. Następnie stała się znakiem rozpoznawczym fińskich samolotów, z ramionami długości równej ramionom krzyża, lecz w odróżnieniu od niemieckiej, malowana jako krzyż prosty, a nie ukośny. Jako znak rozpoznawczy fińskich sił zbrojnych, swastyka zniknęła w 1944 roku, jako jednoznacznie kojarzona z nazizmem. Fińska ochotnicza organizacja pomocnicza kobiet Lotta Svärd, działająca od początku lat 20. do 1944 r. przyjęła w 1921 r. jako swój symbol niebieską swastykę z różami. Lotnictwo Łotwyznakowało w latach 1935-1940 swoje samoloty ciemnoczerwoną (jak kolory łotewskiej flagi) swastyką. Islandzka firma transportowaEimskip używała od czasu swego powstania w 1914 roku, starego nordyckiego symbolu oznaczającego Młot Thora, który jest swastyką o skróconych ramionach. Odmianą swastyki jest również słowiański kołowrót (kolovrat), który ma osiem ramion. TakżeBaskowie mają swój, ważny i pochodzący z dawnych czasów znak lauburu nazywany czasem baskijską swastyką.

 

Skąd pochodzi swastyka?

Autor tekstu: Mirosław Kropidłowski

 

Było w zwyczaju powiadać, że ślady pozostawiane przez Buddę były swastykami. Koce Indian z plemienia Navajo były utkane ze wzorami przedstawiającymi swastyki, a co najciekawsze, nawet żydowskie synagogi w północnej Afryce i na Palestynie było ozdobione mozaikami przedstawiającymi swastyki.

 

Tymczasem dla większości z nas, kiedy usłyszymy słowo „swastyka”, symbol ten natychmiast kojarzy się z nazizmem, wojną, chosem, Holokaustem, zniszczeniem, śmiercią, nietolerancją, itd. To są zazwyczaj najczęstsze skojarzenia związane ze swastyką, od kiedy hitlerowski, nazistowski reżym w Niemczech przyjął go za swój własny symbol. Tymczasem wygląda to na bardzo smutną ironię, bowiem dopóki Hitler sobie go nie przywłaszczył, to znak ten zawsze w Europie, w Azji, a nawet wśród Indian w Ameryce Północnej, jak to ukazałem na początku, symbolizował dobry los i w ogóle dobre szczęście.

Najstarsze znane nam swastyki pochodzą z Indii i z Azji Środkowej z okresu 3000-2500 lat przed Chrystusem. Na północy Europy swastyka pojawiła się w pierwszym tysiącleciu przed Chrystusem. Nazwa jej pochodzi z sanskrytu i oznacza dobre samopoczucie i dobre szczęście. Jednakże liczni inni autorzy przypisują jej różne inne znaczenia: od wizerunku najwyższego bóstwa, aż po symbol słoneczny; od symbolicznego przedstawienia błyskawicy i wody, aż po połączenie zasad męskości i żeńskości. Trzeba chyba przyznać, że nadawane swastyce znaczenie zmienia się w zależności od czasu i od miejsca jej używania, od połączenia jej z innymi składnikami, czynnikami i z najróżniejszymi przedmiotami, na których się pojawia. Dla przykładu, na starożytnym chrześcijańskim nagrobku swastyka pojawia się w sposób wyróżniający, będąc większa, aniżeli sam monogram Chrystusa, sugerując w ten sposób jej większe znaczenie. Być może ma to coś wspólnego z faktem, że swastyka bywała używana w przeszłości jako symbol serca samego Jezusa Chrystusa.

W jaki jednak sposób doszło do tego, że symbol oznaczający tyle dobra i szlachetności stał się nagle znakiem barbarzyństwa związanego ze strasznym, hitlerowskim reżymem? Według Stevena Hellera, dyrektora sztuki w The New York Times Book Review i autora The Swastika: Symbol Beyond Redemption, wszystko miało się zacząć jeszcze w 1914 r., kiedy Wandervogel, ruch młodzieży niemieckiej, przemienił swastykę w nacjonalistyczny znak, który z kolei w 1920 r. został zaadaptowany przez Partię Nazistowską. W swojej książce Mein Kampf (Moja Walka) Adolf  Hitler napisał o włożonym przez siebie wysiłku, aby znaleźć doskonały symbol dla partii. To wówczas przyszła mu do głowy myśl, aby użyć do tego celu swastykę. Jednak to nie Hitler, ale dentysta Friedrich Krohn namalował nową flagę ze swastyką w centrum. Według Hellera, największym wkładem Hitlera do tego wizerunku było zmienienie kierunku swastyki, aby wyglądała ona tak, jakby kręciła się w kierunku wskazówek zegara.

Tymczasem przypisanie swastyki do nazizmu i do zła nie trwało zbyt długo. Już w 1946 r. jej publiczne ukazywanie zostało zakazane przez nową niemiecką konstytucję. Jednakże do dzisiaj na Zachodzie wizerunek swastyki dalej kojarzy się ze złem wojny, śmierci, zniszczenia, chaosu, Holokaustu, nietolerancji i zbrodni.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: